Vervangers van cannabis en synthetische cannabinoïden – wat weten we erover en welke gevaren dreigen er?

coobsahujekonopiinfo_optimizedIn Tsjechische winkels is het niet moeilijk om „legale“ cannabisvervangers tegen te komen. Deze kunnen de vorm hebben van reeds gedraaide joints, vape-pennen, cannabisdroogmateriaal, hasj, verschillende extracten of zelfs snoepgoed. Hun producenten beloven effecten die lijken op die van klassieke cannabis en proberen klanten te verleiden met het feit dat hun producten vrij verkrijgbaar zijn. In werkelijkheid weet de wetenschap over veel van deze stoffen nog maar weinig, en kunnen zij consumenten ernstig in gevaar brengen voor hun gezondheid en leven. Waar komen synthetische cannabisvervangers vandaan en welke risico’s brengen zij met zich mee?

Voor de effecten van cannabis zijn cannabinoïden verantwoordelijk, terpenofenolische verbindingen die planten aanmaken en opslaan in de klieren (trichomen) op het oppervlak van de bloemen en bladeren. In cannabis zijn tot nu toe meer dan 150 cannabinoïden ontdekt, waarbij tetrahydrocannabinol (THC) en cannabidiol (CBD) in de grootste hoeveelheden in de planten voorkomen. Terwijl THC psychoactief is en verantwoordelijk is voor een groot deel van de bedwelmende effecten van cannabis, heeft CBD een kalmerende en ontstekingsremmende werking. De overige cannabinoïden in cannabis noemen we minder belangrijke cannabinoïden; zij komen in veel lagere concentraties voor, maar een aantal ervan wordt onderzocht vanwege hun potentieel medicinale werking.

Waar komen cannabisvervangers vandaan en wat zijn de risico’s van gebruik

Cannabinoïden hoeven niet alleen in planten te ontstaan. In het laboratorium kunnen verschillende varianten worden gemaakt, hetzij door natuurlijke cannabinoïden (bijvoorbeeld legale CBD) om te zetten, hetzij volledig synthetisch. Sommige van deze op die manier verkregen cannabinoïden komen in cannabis voor (meestal in sporenhoeveelheden), andere zijn volledig nieuw en staan vaak niet op de lijst van verboden stoffen. Juist zulke stoffen zijn voor producenten van legale cannabisvervangers het interessantst, omdat zij deze op de markt kunnen brengen zonder risico op strafrechtelijke vervolging. Vanuit het perspectief van de gebruiker is het echter problematisch dat deze stoffen doorgaans lang niet zo goed onderzocht zijn als THC en andere cannabinoïden van natuurlijke oorsprong.

De risico’s van het gebruik van synthetische cannabisvervangers kunnen we vaak slechts inschatten. De effecten van cannabinoïden op het menselijk lichaam zijn mogelijk dankzij receptoren van het endocannabinoïdesysteem, dat deel uitmaakt van het zenuwstelsel. Deze receptoren (CB1 en CB2) zijn door het hele lichaam verspreid, maar de meeste bevinden zich in de hersenen en het ruggenmerg (CB1) en in de cellen van het immuunsysteem (CB2). Sommige cannabisvervangers zoals THCP hebben een tot 30× hogere bindingsaffiniteit voor ECS-receptoren dan THC en werken daardoor veel langer en zijn aanzienlijk potenter. Gebruikers van vervangers lopen daardoor een groot risico op overdosering, en hoewel klassieke cannabis in dit opzicht als veilig wordt beschouwd, kan bij zulke potente stoffen gemakkelijk letsel met ernstige gevolgen of zelfs overlijden optreden.

Een ander onmiskenbaar risico van cannabisvervangers is dat kwaliteitscontrole aan de kant van de producent vrijwel nihil is. Laboratoriumtests van in beslag genomen producten tonen herhaaldelijk aan dat de inhoud van de stoffen in veel gevallen niet overeenkomt met de beschrijving op de verpakking. Producenten en verkopers van cannabisvervangers dekken zich bovendien in door hun producten aan te duiden als „verzamelobjecten“, die niet bestemd zijn voor consumptie. Hoewel dit hen in geen geval beschermt tegen wettelijke vervolging, kan de koper bij problemen moeilijk serieuze behandeling verwachten.

Misschien interessant voor u: Welke stoffen bevat cannabis

De meest voorkomende cannabisvervangers, hun effecten en risico’s

De volgende lijst bevat de meest voorkomende synthetische cannabinoïden die u momenteel in winkels of op internet kunt tegenkomen. Op het moment dat u deze regels leest, zijn sommige van deze stoffen waarschijnlijk al verboden en van de markt verdwenen. Het is echter te verwachten dat winstbeluste verkopers van cannabisvervangers ze snel zullen vervangen door nieuwe moleculen die u niet op onze of op enige andere lijst zult vinden. De risico’s van hun gebruik zijn echter hetzelfde of mogelijk zelfs ernstiger dan die van de hieronder beschreven stoffen. HiSeeds waarschuwt nadrukkelijk tegen het consumeren van synthetische cannabinoïden van welke aard of herkomst dan ook.

Risico’s van consumptie van synthetische cannabinoïden

  • Onbekende effecten en gevolgen voor het menselijk lichaam.
  • Interactie met medicijnen of andere stoffen.
  • Onjuiste etikettering of verwisseling van de stof.
  • Toxische residuen uit de productie of gevormd tijdens consumptie.
  • EVALI – ernstige en blijvende longschade veroorzaakt door vapen.
  • Sterk potentieel voor het ontwikkelen van afhankelijkheid.

Hexahydrocannabinol (HHC)

Een van de populairste synthetisch verkregen cannabinoïden van de afgelopen jaren, die onlangs op de lijst van verboden stoffen is geplaatst. HHC werd voor het eerst al in de jaren 40 van de vorige eeuw gesynthetiseerd door de chemici Adams en Todd, tijdens experimenten met de hydrogenering van THC. Hexahydrocannabinol in moderne vervangers wordt geproduceerd uit CBD dat uit industriële hennepplanten is gewonnen, meestal in grote buitenlandse laboratoria. Gebruikers beschrijven de effecten van HHC als vergelijkbaar met THC.

Risico’s: De farmacologie en het metabolisme van HHC zijn zeer weinig onderzocht en de langetermijneffecten van gebruik op het menselijk lichaam zijn onbekend.

10‑Hydroxy‑hexahydrocannabinol (10‑OH‑HHC)

Een metaboliet van HHC, oorspronkelijk geïsoleerd uit cannabis in de jaren 80, die op vergelijkbare wijze als HHC uit CBD kan worden gesynthetiseerd. Aan 10‑OH‑HHC worden effecten toegeschreven die lijken op HHC, maar met een kortere duur.

Risico’s: Net als bij HHC zijn de risico’s en farmacologie van deze stof vrijwel niet onderzocht.

Δ9-tetrahydrocannabiforol (Δ9-THCP)

THCP werd voor het eerst in cannabis ontdekt in 2019 en trok al snel de aandacht van wetenschappers vanwege zijn potentie. Er werd namelijk vastgesteld dat de bindingsaffiniteit van THCP voor CB1-receptoren tot 33× hoger is dan die van THC, wat betekent dat de stof zeer potent is en het effect lang kan aanhouden. THCP kan volledig synthetisch worden verkregen en staat in veel landen niet op de lijst van verboden stoffen, wat van deze molecule een ideaal doelwit maakt voor handelaren in cannabisvervangers.

Risico’s: Sterke en langdurige effecten maken van THCP een bijzonder gevaarlijke cannabinoïde. Volgens ervaringen van gebruikers kunnen de effecten van THCP zelfs langer dan 24 uur aanhouden en zijn zij zeer intens. Bij THCP bestaat daarom een hoog risico op het ontstaan van afhankelijkheid en ernstige bijwerkingen.

Hexahydrocannabutol (HHCB)

Over de synthese van hexahydrocannabutol (HHCB) zijn geen gegevens beschikbaar, maar men kan aannemen dat het ontstaat door hydrogenering van ofwel Δ8-THCB of Δ9-THCB, dus volledig synthetisch. Op Reddit zijn anekdotische beschrijvingen te vinden van de effecten van eetwaren met HHCB. Vermeldenswaard is de beschrijving van een snelle intrede en korte duur (5 tot 15 minuten).

Risico’s: Tot nu toe niet gedetailleerd beschreven. De algemene waarschuwingen gelden.

Hexahydrocannabihexol (HHCH)

Net als over HHCO is er in de vakliteratuur ook over de synthese van HHCH weinig te vinden. Gebruikers op Reddit beschrijven dat verdamping van HHCH mildere effecten veroorzaakt dan orale inname, bijvoorbeeld in de vorm van snoep of andere eetwaren, waarbij de effecten juist als zeer sterk worden beschreven.

 Risico’s: Tot nu toe niet gedetailleerd beschreven. De algemene waarschuwingen gelden.

Hexahydrocannabiforol (HHCP)

HHCP werd al in de jaren 40 en 50 van de 20e eeuw getest en deze cannabinoïde kan zowel volledig synthetisch als waarschijnlijk ook door hydrogenering van cannabisextract worden verkregen. Over de effecten van HHCP weten we nog niet veel, maar opmerkingen op internetfora beschrijven buitengewoon intense effecten.

Risico’s: Tot nu toe niet gedetailleerd beschreven. De algemene waarschuwingen gelden.

Tetrahydrocannabinolacetaat (THC-O)

Acetaten van verschillende THC-isomeren zijn al sinds de jaren 40 van de 20e eeuw bekend. Tegenwoordig komen we het vaakst acetaten van Δ8-THC en Δ9-THC tegen, vervaardigd uit CBD dat uit industriële hennep is gewonnen. Volgens farmacologische studies werken THC-acetaten vergelijkbaar met de niet-zure vormen van cannabinoïden, maar bij lagere doses (0,5–0,9 mg/kg voor Δ8-THC en 0,1–0,25 mg/kg voor Δ9-THC). Het begin van de werking is trager en de effecten houden langer aan.

Risico’s: Net als bij cannabinolacetaat (CBN-O), CBD-diacetaat (CBD-di-O) of hexahydrocannabinolacetaat (HHC-O) kan vapen of dabben van producten die Δ9-THC-O bevatten het risico op EVALI (e-cigarette or vaping-associated lung injury) verhogen, dus acute longschade die verband houdt met het gebruik van elektronische sigaretten.

Hexahydrocannabinolacetaat (HHC-O)

Hexahydrocannabinolacetaat (HHCO of HHC-O) werd in de wetenschappelijke literatuur voor het eerst genoemd in 1942. De farmacologie van HHC-acetaat is tot nu toe niet onderzocht en op gebruikersfora wordt de werking vaak beschreven als „1,5 x sterker dan HHC“. Gebruikers noemen een trage aanvang van de effecten en een snelle ontwikkeling van tolerantie. Negatieve ervaringen na het nuttigen van eetbare producten met HHC-O komen vaak voor, evenals het daaropvolgende aanhouden van een depressieve stemming gedurende meerdere weken.

Risico: Naast de gebruikelijke risico’s van cannabisvervangers wordt HHC-O in verband gebracht met het risico op EVALI, dus acute longschade die samenhangt met vapen, omdat bij verhitting een toxisch gas, keten, kan ontstaan.

8-Hydroxy-hexahydrocannabinol (8-OH-HHC)

In tegenstelling tot zijn regio-isomeer 10-OH-HHC is 8-OH-HHC nooit beschreven als een van nature voorkomende cannabinoïde. Gebruikers op internetfora geven aan dat de effecten van 8-OH-HHC sneller intreden dan bij gewone HHC. Het verloop van de effecten zelf is volgens hun ervaringen echter zeer vergelijkbaar.

Risico’s: Tot nu toe niet gedetailleerd beschreven. De algemene waarschuwingen gelden.

HU-210 (Spice, K2)

De synthetische verbinding bekend als HU-210, namelijk de (-)-1,1-dimethylheptyl (DMH) homoloog van 11-hydroxy-Δ8-THC, werd in 2009 geïdentificeerd in in beslag genomen producten met de aanduiding Spice Gold, Spice Silver en Spice Diamond door de Amerikaanse douane- en grensbewakingsdienst. HU-210 werd oorspronkelijk gesynthetiseerd in het laboratorium van Raphael Mechoulam en vertoont een buitengewoon hoge werkzaamheid – de affiniteit voor de CB1-receptor is ongeveer zeven keer hoger.

Risico’s: Volledig synthetische cannabinoïden zoals HU-210 en andere werden in het verleden in verband gebracht met de epidemie van synthetische cannabis aan het begin van het millennium. Veel gebruikers van synthetische cannabinoïden zijn na inname overleden, verslaafd geraakt of kampen met ernstige gezondheidsgevolgen. Deze stoffen kunnen buitengewoon gevaarlijk zijn en consumptie ervan kan eindigen met ernstige gezondheidsgevolgen.

Waarschuwing: Dit artikel dient uitsluitend voor informatieve en educatieve doeleinden. Het doel is om het bewustzijn over synthetische cannabinoïden, hun eigenschappen en de mogelijke risico’s die samenhangen met het gebruik ervan te vergroten. De informatie in het artikel vervangt geen professionele medische zorg, een individuele beoordeling van de gezondheidstoestand of het advies van een gekwalificeerde zorgverlener. Bij HiSeeds hechten wij waarde aan een veilige en verantwoorde omgang met cannabis en ondersteunen wij het gebruik van niet-geverifieerde synthetische cannabinoïden of producten met een onduidelijke herkomst niet.

Bronnen: Caprari C, Ferri E, Vandelli MA, Citti C, Cannazza G. An emerging trend in Novel Psychoactive Substances (NPSs): designer THC. J Cannabis Res. 2024 May 3;6(1):21. doi: 10.1186/s42238-024-00226-y. Erratum in: J Cannabis Res. 2025 Jan 6;7(1):2. doi: 10.1186/s42238-024-00254-8. PMID: 38702834; PMCID: PMC11067227.