W czeskich sklepach nie jest trudno natknąć się na „legalne” zamienniki konopi. Mogą one mieć postać gotowych jointów, vape penów, suszu konopnego, haszyszu, różnych ekstraktów, a nawet słodyczy. Ich producenci obiecują działanie podobne do klasycznych konopi i starają się przyciągnąć klientów faktem, że ich towar jest dostępny bez recepty. W rzeczywistości o wielu z tych substancji nauka wciąż niewiele wie i mogą one poważnie zagrażać zdrowiu, a nawet życiu konsumentów. Skąd się wzięły i jakie ryzyko niosą syntetyczne zamienniki konopi?
Za działanie konopi odpowiadają kannabinoidy, terpenofenolowe związki, które rośliny wytwarzają i magazynują w gruczołach (trichomach) na powierzchni kwiatów i liści. W konopiach dotychczas odkryto ponad 150 kannabinoidów, przy czym w największej ilości występują tetrahydrokannabinol (THC) i kannabidiol (CBD). Podczas gdy THC jest psychoaktywny i odpowiada za dużą część odurzających efektów konopi, CBD ma działanie uspokajające i przeciwzapalne. Pozostałe kannabinoidy w konopiach określamy jako minorowe i występują one w znacznie mniejszych stężeniach, jednak wiele z nich jest badanych pod kątem potencjalnych właściwości leczniczych.
Skąd biorą się zamienniki konopi i jakie są ryzyka ich stosowania
Kannabinoidy nie muszą powstawać wyłącznie w roślinach. W laboratorium można wytworzyć różne ich warianty, albo przez przekształcenie naturalnych kannabinoidów (na przykład legalnego CBD), albo całkowicie syntetycznie. Niektóre z tak uzyskanych kannabinoidów występują w konopiach (zwykle w śladowych ilościach), inne są całkowicie nowe i często nie znajdują się na liście substancji zakazanych. I właśnie takie są dla producentów legalnych zamienników konopi najciekawsze, ponieważ mogą wprowadzić je na rynek i nie grozi im żaden postępek. Z punktu widzenia użytkownika problematyczne jest jednak to, że substancje te zwykle nie są bynajmniej tak dobrze przebadane jak THC i inne kannabinoidy pochodzenia naturalnego.
Ryzyka związane ze stosowaniem syntetycznych zamienników konopi możemy często jedynie szacować. Działanie kannabinoidów na ludzki organizm jest możliwe dzięki receptorom układu endokannabinoidowego, który jest częścią układu nerwowego. Receptory te (CB1 i CB2) są rozmieszczone w całym ciele, ale najwięcej znajdziemy ich w mózgu i rdzeniu kręgowym (CB1) oraz w komórkach układu odpornościowego (CB2). Niektóre zamienniki konopi, takie jak THCP, mają nawet 30× większe powinowactwo do receptorów ECS niż THC, przez co działają znacznie dłużej i są wyraźnie silniejsze. Użytkownikom zamienników grozi więc duże ryzyko przedawkowania, a choć klasyczne konopie są pod tym względem uznawane za bezpieczne, w przypadku tak silnych substancji może łatwo dojść do urazu z poważnymi następstwami, a nawet do śmierci.
Kolejnym niepodważalnym ryzykiem zamienników konopi jest to, że kontrola jakości po stronie producenta bywa niemal zerowa. Laboratoryjne testy przejętych produktów wielokrotnie pokazują, że zawartość substancji w wielu przypadkach nie odpowiada opisowi na opakowaniu. Producenci i sprzedawcy zamienników konopi dodatkowo zabezpieczają się, oznaczając swoje wyroby jako „przedmioty kolekcjonerskie”, które nie są przeznaczone do spożycia. Choć w żadnym wypadku nie chroni ich to przed sankcjami prawnymi, kupujący w razie problemów może trudno oczekiwać poważnego traktowania.
Może Cię zainteresować: Jakie substancje zawierają konopie
Najczęstsze zamienniki konopi, ich działanie i ryzyka
Poniższa lista obejmuje najczęstsze syntetyczne kannabinoidy, na które możesz obecnie natknąć się w sklepach lub w internecie. Jednak w chwili, gdy czytasz te słowa, niektóre z tych substancji zostały już prawdopodobnie zakazane i zniknęły z rynku. Można jednak oczekiwać, że żądni zysku sprzedawcy zamienników konopi szybko zastąpią je nowymi cząsteczkami, których nie znajdziesz ani na naszej, ani na żadnej innej liście. Ryzyka ich stosowania są jednak takie same lub być może nawet poważniejsze niż w przypadku substancji opisanych poniżej. HiSeeds stanowczo ostrzega przed spożywaniem syntetycznych kannabinoidów jakiegokolwiek rodzaju i pochodzenia.
Ryzyka spożywania syntetycznych kannabinoidów
- Nieznane działanie i wpływ na ludzki organizm.
- Interakcje z lekami lub innymi substancjami.
- Błędne oznakowanie lub pomylenie substancji.
- Toksyczne pozostałości z produkcji lub powstające podczas spożycia.
- EVALI – poważne i trwałe uszkodzenie płuc spowodowane wapowaniem.
- Silny potencjał rozwoju uzależnienia.
Hexahydrokannabinol (HHC)
Jeden z najpopularniejszych syntetycznie pozyskiwanych kannabinoidów ostatnich lat, który został niedawno wpisany na listę substancji zakazanych. Jako pierwsi HHC zsyntetyzowali już w latach 40. ubiegłego wieku chemicy Adams i Todd, podczas prób uwodorniania THC. Hexahydrokannabinol w nowoczesnych zamiennikach jest wytwarzany z CBD pozyskanego z roślin konopi włóknistych, zwykle w dużych zagranicznych laboratoriach. Użytkownicy opisują działanie HHC jako porównywalne z THC.
Ryzyka: Farmakologia i metabolizm HHC są bardzo słabo przebadane, a długoterminowe skutki stosowania dla ludzkiego organizmu nie są znane.
10‑Hydroksy‑hexahydrokannabinol (10‑OH‑HHC)
Metabolit HHC pierwotnie wyizolowany z konopi w latach 80., który można syntetyzować z CBD w podobny sposób jak HHC. 10‑OH‑HHC przypisuje się działanie podobne do HHC, ale o krótszym czasie trwania.
Ryzyka: Podobnie jak w przypadku HHC, ryzyka i farmakologia tej substancji są niemal nieprzebadane.
Δ9-tetrahydrokannabiforol (Δ9-THCP)
THCP zostało po raz pierwszy odkryte w konopiach w 2019 roku i szybko zainteresowało naukowców swoją mocą. Ustalono bowiem, że powinowactwo THCP do receptorów CB1 jest aż 33× wyższe niż w przypadku THC, co oznacza, że substancja jest bardzo silna, a jej działanie może utrzymywać się przez długi czas. THCP można uzyskać w pełni syntetycznie i w wielu krajach nie figuruje ono na liście substancji zakazanych, co czyni tę cząsteczkę idealnym celem handlarzy zamiennikami konopi.
Ryzyka: Silne i długotrwałe działanie sprawia, że THCP jest szczególnie niebezpiecznym kannabinoidem. Według doświadczeń użytkowników efekty THCP mogą utrzymywać się nawet ponad 24 godziny i są bardzo intensywne. W przypadku THCP istnieje więc wysokie ryzyko uzależnienia i poważnych skutków ubocznych.
Hexahydrokannabutol (HHCB)
O syntezie hexahydrokannabutolu (HHCB) nie są dostępne żadne informacje, można jednak przypuszczać, że powstaje on przez uwodornienie albo Δ8-THCB, albo Δ9-THCB, czyli całkowicie syntetycznie. Na serwisie Reddit można znaleźć anegdotyczne opisy działania produktów spożywczych zawierających HHCB. Na uwagę zasługuje opis szybkiego początku i krótkiego czasu trwania (5 do 15 minut).
Ryzyka: Nie zostały dotąd szczegółowo opisane. Obowiązują ogólne ostrzeżenia.
Hexahydrokannabiheksol (HHCH)
Podobnie jak w przypadku HHCO, również o syntezie HHCH nie znajdziemy w literaturze fachowej zbyt wiele. Użytkownicy na Redditcie opisują, że waporyzacja HHCH wywołuje łagodniejsze efekty niż przy spożyciu doustnym, na przykład w formie słodyczy lub innych produktów spożywczych, kiedy z kolei działanie opisywane jest jako bardzo silne.
Ryzyka: Nie zostały dotąd szczegółowo opisane. Obowiązują ogólne ostrzeżenia.
Hexahydrokannabiforol (HHCP)
HHCP było testowane już w latach 40. i 50. XX wieku, a ten kannabinoid można uzyskać zarówno całkowicie syntetycznie, jak i prawdopodobnie także przez uwodornienie ekstraktu konopi. O działaniu HHCP wciąż niewiele wiemy, ale komentarze na forach internetowych opisują wyjątkowo intensywne efekty.
Ryzyka: Nie zostały dotąd szczegółowo opisane. Obowiązują ogólne ostrzeżenia.