.png)
Naarmate de legalisering vordert, wordt cannabis een winstgevende grondstof. De ontwikkeling van nieuwe rassen ligt daardoor steeds vaker in handen van genetici dan van kwekers uit de underground. Welke nieuwe rassen hebben geavanceerde veredelingsmethoden voor cannabis voortgebracht en wat kunnen we in de toekomst verwachten?
Plantenveredeling is zo oud als de landbouw zelf. De oorsprong ervan ligt bij de domesticatie van de eerste planten, waaronder cannabis. Deze plant werd al aan het begin van de steentijd, 12.000 jaar geleden, door mensen geteeld. Al duizenden jaren geleden begonnen de eerste kwekers op hun velden de beste planten te selecteren, waarvan ze het jaar daarop de zaden zaaiden.
Hoewel hun aanpak nog weinig te maken had met moderne veredeling, was het doel hetzelfde: zo goed mogelijke planten verkrijgen. Hedendaagse veredelaars hebben ten opzichte van onze voorouders het voordeel dat zij bekend zijn met de wetten van de genetica en bij hun werk gebruikmaken van de modernste wetenschappelijke methoden. Daardoor zijn er de afgelopen jaren verschillende nieuwe typen rassen in de zaadbanken verschenen.
F1-hybriden
Hoewel F1-hybridezaden al lang niet meer de trend van het huidige seizoen zijn, was hun verschijning enkele jaren geleden het eerste grote signaal dat de cannabisindustrie aan het veranderen was. Het creëren van een echt F1-ras vereist namelijk een veredelingsprogramma dat meerdere generaties en grote aantallen planten omvat. Pas na de wetswijzigingen in de VS aan het begin van dit millennium, toen een aantal veredelaars voor het eerst uit de grijze zone trad, konden zaadbanken zich iets dergelijks veroorloven.
Waarom is het zo lastig om F1-hybriderassen te creëren? F1-hybriden ontstaan door twee gestabiliseerde ouderlijnen met elkaar te kruisen. Om deze te verkrijgen, moeten er doorgaans meerdere generaties planten worden geteeld. Dat kost tijd en geld.
Gestabiliseerde lijnen zijn sterk homozygoot en door ze met elkaar te kruisen kunnen populaties worden verkregen van vrijwel identieke planten met vooraf voorspelbare eigenschappen. Dat is anders dan bij de klassieke fenotypische variabiliteit van cannabis, waarbij zusterplanten die van dezelfde ouders afkomstig zijn zeer uiteenlopende eigenschappen kunnen vertonen.
Bovendien beschikken echte F1-hybriden over hybride vitaliteit. Deze ontstaat door populaties die genetisch voldoende van elkaar verschillen met elkaar te kruisen. Het nageslacht is daardoor aanzienlijk vitaler, weerbaarder en productiever dan beide ouders. Voor kwekers betekent dit dat zij met nieuwe F1-hybriden meer kunnen oogsten en dat eenvoudiger kunnen doen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze hybriden snel een trouwe aanhang kregen.
Polyploïde cannabis
Een ander veredelingsgebied dat de toekomst van cannabis ongetwijfeld zal beïnvloeden, is polyploïdie. De meeste plantensoorten, waaronder cannabis, zijn diploïd. Dat betekent dat ze twee sets chromosomen hebben, één van elke ouder. Polyploïde planten hebben meerdere sets.
Hoe ontstaat dat? Polyploïdie kan in de natuur spontaan ontstaan. Zo is het bekende ras MAC1 een natuurlijke triploïde. Veredelaars kunnen polyploïdie ook kunstmatig opwekken, met behulp van stoffen die de celdeling verstoren. De eerste stap is het creëren van een tetraploïde met vier sets chromosomen. Door deze verder te bewerken ontstaan planten met drie (tri), zes (hexa) of zelfs meer sets.
Probeer: OG Triploid Auto is een gloednieuw revolutionair ras van Humboldt Seed Company. Het wordt gekenmerkt door een typisch kush-terpenenprofiel, vol tonen van benzine en dennen met een vleugje limoen. De planten rijpen 70–80 dagen na het uitplanten en zijn dankzij hun triploïde genen bestand tegen bestuiving.
Polyploïdie kan bij planten tot verschillende interessante eigenschappen leiden. Triploïde planten kunnen doorgaans geen zaden produceren. Daarvan wordt ook gebruikgemaakt bij de veredeling van andere gewassen dan cannabis. Vrijwel alle pitloze varianten van fruit en groenten zijn triploïden en naar schatting is tot 60 % van de geteelde gewassen polyploïd. Bij polyploïden komt vaak het zogenoemde „gigasfenotype” voor, waarbij de planten als gevolg van vergrote cellen in hun geheel groter zijn.
Zaden van polyploïde rassen beginnen langzaam te verschijnen in het assortiment van zaadbanken, die hogere opbrengsten, een hoger gehalte aan werkzame stoffen of zelfs een snellere groei beloven. Polyploïden zijn ook interessant omdat daarin tot nu toe onontdekte verbindingen zouden kunnen voorkomen die we niet in klassieke rassen aantreffen.
Wat brengt de toekomst?
Zoals u ziet, verschuift de cannabisveredeling van klassieke methoden naar moderne wetenschappelijke technieken. Tegenwoordig worden bij de ontwikkeling van nieuwe rassen al DNA-markers gebruikt om planten met de gewenste eigenschappen te vinden. Nieuwere methoden maken het ook eenvoudiger om de functie van afzonderlijke genen te testen of zelfs te veranderen.
We kunnen verwachten dat de eerste rassen die met behulp van CRISPR-technologie, oftewel genetische „scharen”, zijn ontwikkeld niet ver meer weg zijn. Daarmee zouden op maat veredelde superrassen met de gewenste eigenschappen kunnen ontstaan.
Bent u geïnteresseerd in nieuws uit de cannabiswereld en in de geschiedenis van deze prachtige plant? Dat alles en nog veel meer vindt u op de HiSeeds-blog.